Skip to content

Symposium Voor elkaar voor de jeugd

Stippen op de maan

In Flevoland willen we dat alle jeugdigen en gezinnen toegang hebben tot de juiste hulp. Die hulp sluit zo veel mogelijk aan bij de behoeften, is dichtbij en kent zo min mogelijk onderbrekingen. Kortom: we willen zaken voor elkaar krijgen voor de Flevolandse jeugd!

Tijdens een interactief symposium op 22 november 2019 deelden we actuele ontwikkelingen en prikkelden we de aanwezigen om te laten zien wat we al voor elkaar krijgen in onze regio. Wat kunnen we over en weer van elkaar leren? Welke effectieve samenwerkingen of verbeteringen zijn er al op weg naar meer preventie en beter passende hulp? En hoe benutten we de ervaringen en expertise van kinderen, jongeren en hun ouders zelf optimaal? Hieronder vind je een korte (foto)impressie van de dag.

We kijken terug op een inspirerende dag met mooie ontmoetingen die van de deelnemers gemiddeld een rapportcijfer 8,4 krijgt! Ben jij er volgende keer ook (weer) bij? Zet vrijdag 20 november 2020 dan alvast in je agenda!

Maurits Boote
Wethouder Nelly den Os
Deelnemers symposium
Gesprekken in de symposiumzaal

Openheid bij de opening

Het symposium stond dit jaar onder de enthousiaste leiding van Maurits Boote, zelf ervaringsdeskundige in de jeugdhulp. Met humor, persoonlijke anekdotes en prikkelende vragen weet hij direct een sfeer van energie en openheid te brengen in de zaal. Het openingswoord is vervolgens aan Nelly den Os. Zij staat onder andere stil bij het essentiële belang van samenwerking binnen de Flevolandse jeugd- en gezinshulp. Het gaat erom dat jeugdprofessionals elkaar steunen en samen optrekken in hun werk met gezinnen. Dat je weet hoe je elkaars expertise kunt benutten en voelt dat je er niet alleen voor staat. Dat is des te belangrijker gezien de grote aandacht voor de jeugd- en gezinshulp in de media en landelijke politiek.

Een nieuwe stelselwijziging is wat Flevoland betreft niet de oplossing voor waar we in de praktijk tegenaan lopen. Samen met de VNG roepen we het Rijk op om vanuit landelijke verantwoordelijkheid bij te dragen aan oplossingen voor knelpunten. Bijvoorbeeld door uitbreidingen bij de Raad voor de Kinderbescherming en door voldoende budget beschikbaar te stellen aan gemeenten. Daarbij vragen we ze om oog te hebben voor de complexiteit van de uitvoering en voor lopende processen en keuzes in onze regio en elders in het land. Zelf blijven we in Flevoland de basis verder verstevigen blijven we zoeken naar verbeteringen om zaken voor elkaar te krijgen voor de jeugd.

Karoline Hollanders
Peter Dijkshoorn
Klaas-Jan Dunnink
Charlotte Vissenberg
Katja Engelkamp en Rob Bosman
Digitale klok

Op de zeepkist

Tijdens de ochtend klimmen vier individuen en één duo dapper op de zeepkist. Met op de achtergrond een gestaag aflopende timer pitchen ze een actuele ontwikkeling in de Flevolandse jeugd- en gezinshulp. Het gaat bijvoorbeeld over de verbinding tussen informele en formele ondersteuning, de Flevo Academie Jeugd, het belang van voldoende en sterke pleegouders en het handelingskader voor jeugdhulp met verblijf. Ook komt de beweging van 0 ter sprake. Een aantal orthopedagogen, psychologen en kinderpsychiaters die kennis en inspiratie bij elkaar zoeken, hebben zich een gezamenlijk doel gesteld: 0 kinderen in Nederland zonder de beste jeugdhulp op maat. We formuleren ‘stippen op de maan’ die ons richting en uitdaging geven. Bijvoorbeeld 0 kinderen met een uithuisplaatsing tegen hun wil of 0 jongeren die zelfmoord plegen.

Schrijven op de maan
Stippen op de maan

Stippen op de maan

Gedurende de ochtend delen allerlei deelnemers hun eigen stippen op de maan. Jongeren van jongerenontmoetingsplek URBN Village vatten de bijdragen samen op een metershoog geschilderd maanlandschap. 'Stippen' die voorbijkomen, zijn bijvoorbeeld: 0 vechtscheidingen, 0 kinderen én hulpverleners van het kastje naar de muur, 0 opleidingen voor professionals zonder het meenemen van ervaringskennis en 0 ongehoorde stemmen van jongeren. Net voor de pauze gaan alle symposiumdeelnemers op de foto met het gevulde maanlandschap.

Lisa Westerveld en Maurits Boote
Lisa Westerveld

Inkijkje in de Haagse politiek

Tweede Kamerlid Lisa Westerveld (GroenLinks) vertelt openhartig over haar werk in de Haagse politiek. Ze zet zich vanuit haar positie in voor de belangen van kinderen en jongeren. Zo spreekt ze zich uit tegen de personeelstekorten, lange wachttijden en niet passende behandelingen binnen de jeugdhulp. Ze deelt haar dilemma's als Kamerlid met de zaal. Bijvoorbeeld de zeer beperkte spreektijd bij debatten, het gebrek aan betrouwbare landelijk dekkende statistieken en landelijk sturen op een stelsel waarvoor de verantwoordelijkheden lokaal zijn belegd.

Meisje van het compliment
Social VR
Vragen ExpEx-jongeren
Storyteller

Actieve pauze

De pauzes tijdens de dag zijn er om even bij te komen, een kopje koffie te drinken en nieuwe contacten op te doen. Maar daar blijft het niet bij. In de pauzeruimte lopen vrolijk geklede dames rond die na een praatje welgemeende en persoonlijke complimenten uitdelen.

Er is ook een groep jongeren aanwezig met eigen ervaring in de jeugdhulp. Zij zijn beschikbaar voor korte ontmoetingen in een speciaal ingerichte huiskamer. Deelnemers kunnen kiezen uit een waslijn met vragen om het gesprek mee te starten. Elke vraag heeft ook een wedervraag, zodat beide gesprekspartners iets persoonlijks vertellen.

In de belevingswereld kruipen van jongeren in de jeugdhulp kan ook via social VR. Met een speciale bril op kijk je letterlijk door de ogen van een jongere in een beangstigende situatie. Bijvoorbeeld een hoog oplopende ruzie in het gezin. Dit helpt om je als hulpverlener of beleidsmaker nog beter te verplaatsen in wat sommige kinderen en jongeren dagelijks meemaken. Een reporter loopt intussen nieuwsgierig rond om inspiratie te verzamelen voor de latere afsluiting van de dag.

Thérèse van Amelsvoort
Thérèse van Amelsvoort

Meerderjarig is niet hetzelfde als volwassen

Psychiater en hoogleraar Thérèse van Amelsvoort gaat in op de overgangsfase naar volwassenheid. De maatschappij beschouwt jongeren van 18 jaar onterecht als volwassen. Jongeren zijn dan namelijk nog volop in ontwikkeling. Bovendien manifesteert drie kwart van alle psychiatrische stoornissen zich voordat jongeren 25 zijn. Veel jongeren voelen onvoldoende de aansluiting bij reguliere kind- en jeugdafdelingen van hulpinstellingen, maar ook bij afdelingen voor volwassenen. Thérèse draagt met haar onderzoek bij aan vormen van hulp waar 15- tot 25-jarigen zich wel in herkennen, zoals @ease (een Nederlandse variant van het Australische Headspace).

Workshop verslavingszorg
Workshop KINGS
Workshop URBN Village
Workshop URBN Village

Kennis opdoen, verdiepen, ervaren

Tijdens twee workshoprondes doen de symposiumdeelnemers nieuwe kennis en vaardigheden op. Ze krijgen bijvoorbeeld inkijkjes in de kinder- en jeugdpsychiatrie, de verslavingszorg en het inzetten van verbindend gezag. Veel meer nog dan andere jaren doen ervaringsdeskundigen hun verhaal. Zij vertellen openhartig wat ze hebben meegemaakt en wat werkt en juist niet om weer vooruit te komen in het leven. De jongeren van het Lelystadse URBN Village stellen hun eigen locatie open voor een actieve kennismaking. En de plenaire zaal van theater Agora is letterlijk het toneel van een pakkend inkijkje in de situatie van een gezin in de problemen. Dit ter illustratie van de inzet van KINGS, een traumabehandelingsprogramma voor gezinnen.

Storyteller michael
Marian van Leeuwen en Maurits Boote

Het verhaal van de dag

De reporter die al de hele middag rondloopt, ontpopt zich op het podium tot storyteller. Hij vervat rode draden uit de gespreksthema's van de dag in een eeuwenoud Indonesisch sprookje over Garuda. Een heilige toverdrank waar Garuda naar op zoek gaat, staat symbool voor de de stippen op de maan die eerder op de dag op het maanlandschap zijn geschreven. De reis ernaartoe blijkt minstens zo belangrijk, of misschien zelfs veel belangrijker dan het doel zelf.

De dag sluit af met de aankondiging van de symposiumdatum van volgend jaar. Op 20 november 2020 zien we elkaar weer!